چقدر این دوروزی قشنگه...چه شب و زور خوبی...الان دو روزه که اینجا داره برف میاد...برف می باره...تندتند...انگار که باعجله و همین جورسرپائی بخواهد که کارش را تمام کند و همه چیزرابپوشاند....چقدر قشنگه شب ها قدم زدن تو برف...چقدر قشنگه که تو برف از سرما یه دستتو بندازی دور گردن عشقت یه دسستو هم توی اون دستش تا هم گرمش کنی هم خودت گرما بگیری...طبق قانون فیزیک که میگه اگه دو جسم با دو دمای غیر یکسان باهم در ارتباط باشن دمای بین اون دو جسم به همدیگه انتقال پیدا میکنه تا جایی که دمای هر دو جسم یکسان بشوند...وای ی ی چی دارم میگم...یکدفعه زدم جاده خاکی هاااا.فیزیک چی بود یدفعه به زبونم اومد..

خب بگذریم...کجا بودیم...؟اها یادم اومد داشتم میگفتم که چقدر قشنگه که تو برف دستت تو دست عشقت باشه.....

دلتنگم.... دلتنگ یکی که کمی ازم دوره...نمیتونم زیاد ببینمش..البته منظورم از دوری این بود که خونمون کمی از هم دوره...وگرنه دلمون توهم جای گرفته...عزیزم ای کاش الان پیشم بودی و باهم تو این شب قشنگ برفی زیر این اسمون سیاه همراه با دونه های سفیدی که وقتی به اسمون نگاه میکنی حس خوبی به ادم میده قدم میزدیم...تا صبح بیرون بودیم تا جایی که از خستگی رو زمین بشینیم و به هم لم بدیم تا خوابمون ببره و بعدش هردو از به خاطر سرماخوردگی راهی بیمارستان بشیم...حال میده مگه نه...چیه تعجب نکن...مگه دیوونگی چیه...این هم یه نوعشه....

(قابل توجه دوستانم شاید پیش خودتون بگید مگه عادل عشق خودشو پیدا کرده که این حرفا رو میزنه....؟!! به خاطر اینکه کنجکاو نشین خودم میگم......نه میگم عشقمو پیدا کردم و نه اینو رد میکنم...شاید پیداش کرده باشم شاید هم نه...البته خودم مطمئنم که جوابش چیه...ولی شما خودتون قضاوت کنید..تورو خدا اسرار نکنیا...حتی شما دوست عزیز...چون نمیگم)

نوشته شده در ۱۳٩٠/۱۱/۱۳ساعت ۱٠:۳٤ ‎ب.ظ توسط عادل نظرات () |